ICU Ghost College of Fine Arts เพื่อนกันเฉพาะวันพระ 2008

เนื้อเรื่องโดยรวม

ชื่ออังกฤษ : ICU Ghost College of Fine Arts (2008)
ชื่อไทย : เพื่อนกันเฉพาะวันพระ
ประเภทหนัง : Comedy

เมื่อ ไตรรงค์ (ออย ธนา) อาจารย์หนุ่มผู้กลัวผีที่สุดในโลก กลับกลายมาเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษในการมองเห็นวิญญาณ โดยเฉพาะวิญญาณจอมกวน 2 ตน ฟุ้ง (มดดำ) และ เปี๊ยก (ดีเจ เชาว์ เชาว์) ที่ชอบแกล้งคนเป็นชีวิตจิตใจ แต่ก็กลัวคนเห็นร่างผีของพวกเขาและกลัวการไปผุดไปเกิดจับใจและเมื่อคน 1 คนที่กลัวผีจับใจอย่างอาจารย์หนุ่ม ไตรรงค์ ต้องมาร่วมมือกับผีจอมกวน 2 ตน เปี๊ยก และ ฟุ้ง เพื่อช่วยเหลือ ลัดดา ผีสาวที่วนเวียนอยู่ในวิทยาลัยช่างศิลป์ผู้กำลังตามหาวิญญาณ ของ ดนัย แฟนหนุ่มที่เธอคิดว่าสิงอยู่ในภาพวาดสีน้ำมันซึ่งเป็นฝีมือการวาดของเธอทั้งผีทั้งคน จึงต้องร่วมมือกันตามหาแกะรอย จากข้อมูลเพียงน้อยนิดที่ได้จากวิญญาณสาว แล้วพวกเขาจะทำสำเร็จหรือไม่ พวกเขาจะต้องเจอกับอุปสรรคต่างๆ อีกหรือเปล่า คงต้องคอยติดตามกันต่อไป

ปูทางก่อนดูแบบไม่เสียอรรถรส
ไตรรงค์ อาจารย์หนุ่มที่ขึ้นชื่อว่า “กลัวผีที่สุด” กลับมีความสามารถพิเศษมองเห็นวิญญาณ โดยเฉพาะผีจอมกวนอย่างฟุ้งและเปี๊ยก ที่ชอบแกล้งจนคนอยู่ไม่เป็นสุข แต่ก็ไม่ยอมให้ใครเห็นร่างผีของตัวเองง่ายๆ

เมื่อผีสาวลัดดาในวิทยาลัยช่างศิลป์ตามหาความหมายของตัวเองด้วยความเชื่อมโยงกับผลงานศิลปะ ภารกิจร่วมมือระหว่างคนกับผีจึงเริ่มขึ้นจากข้อมูลเพียงน้อยนิด ไตรรงค์และผีจอมกวนต้องผสานทั้งความกลัว ความกวน และสติปัญญาเพื่อไล่ร่องรอยไปให้ถึงจุดที่ต้องพบ โดยไม่รู้ว่าจะเจออุปสรรคอะไรเพิ่มอีก

สิ่งที่ควรรู้ก่อนดู
ไตรรงค์พยายามใช้ชีวิตให้ “ปกติ” ที่สุดเท่าที่คนมองเห็นผีจะทำได้ แต่ความวุ่นวายกลับเพิ่มขึ้นเมื่อฟุ้งและเปี๊ยกคอยก่อเรื่องทั้งหลอนเล่นและทำให้สถานการณ์ยิ่งซับซ้อน เป้าหมายของพวกเขาคือช่วยลัดดาไขปมที่เกี่ยวกับดนัย แฟนหนุ่มที่เธอมองว่าถูกสิงอยู่ในภาพวาดสีน้ำมัน

ขณะที่พวกเขาไล่ตามเบาะแสในบรรยากาศของวิทยาลัยช่างศิลป์ ทุกก้าวกลับยิ่งเปิดเงื่อนงำใหม่ ทั้งความเข้าใจผิด ร่องรอยในงานศิลปะ และบางสิ่งที่ทำให้ทีมต้องตั้งคำถามว่า “สิ่งที่เห็น” นั้นจริงตามที่คิดหรือไม่ ความร่วมมือที่เริ่มจากความจำเป็นค่อยๆ กลายเป็นการรับมือกับความกลัวของตัวเองไปพร้อมกัน

เสน่ห์ของเรื่องนี้
หนังผสมอารมณ์ขันกับบรรยากาศหลอนแบบพอดีๆ เล่าเรื่องผ่านความสัมพันธ์ระหว่าง “คนที่กลัว” กับ “ผีที่กวน” ทำให้แต่ละฉากมีทั้งจังหวะฮาและความลุ้น ขณะเดียวกันงานศิลปะและเบาะแสจากภาพวาดถูกใช้เป็นหมุดนำทางให้ผู้ชมติดตามเงื่อนงำได้เรื่อยๆ

มุมมองต่อภาพรวมของเรื่อง
สำหรับคนชอบหนังผีที่ใส่ความฮา เรื่องนี้ทำได้ค่อนข้างสนุก เพราะตัวละครมีเสน่ห์และการเดินเรื่องผูกกับปมจากศิลปะ ทำให้ไม่รู้สึกดูยืดเกินไป จุดสังเกตคือบางช่วงจะเป็นการแสดงความกวนและมุกมากพอสมควร ถ้าคุณคาดหวังความเข้มข้นล้วนๆ อาจต้องปรับความคาดหวังเล็กน้อย แต่โดยรวมดูเพลินและลุ้นพอดีๆ

เหมาะกับผู้ชมที่อยากได้ทั้งรอยยิ้มและบรรยากาศลึกลับแบบเบาๆ ดูแล้วคุยต่อได้ว่าความหมายของภาพและเงื่อนงำจะโยงกันอย่างไร โดยไม่ต้องจริงจังมาก